Mei 2004, wij zijn 12 mei van dit jaar 5 jaar getrouwd en Theo en Miep nodigen ons uit op hun compound in Kesering. Hartstikke leuk natuurlijk! Buiten het cadeau brengen zij ons die dag in contact met 5 kinderen die daar in de buurt wonen in zeer grote families en in voor ons onbegrijpelijke levensomstandigheden.

Deze 5 boys (Sanna-Mike-Mo-Buba en Ossman) hebben geluk want bij Theo en Miep mogen ze af en toe heerlijk spelen of kleuren, krijgen vitamine tabletten en wat eten en drinken. Veel extra aandacht dus mede daar In Gambia spelen zoals hier in Europa toch wel heel iets anders is. Deze kinderen mogen daar dan dus echt even kind zijn.

 Ongelofelijk maar echt waar als je ziet dat deze kinderen nog kunnen spelen/genieten van een kartonnen doos en 2 stukjes hout. Niks speelgoed auto of computer. Neen geluk zit hem niet in duur speelgoed.

Samen hadden wij het die middag gewoon geweldig met elkaar en zo hebben wij besloten om ook eens een middag met ze naar het voor hun zo onbekende strand te gaan, lekker het water in een hapje eten och hier zo vanzelfsprekend maar daar een grote belevenis voor zowel hun als ook ons.

Miep had van oude badstof lakens 5 zwembroekjes gemaakt en wij zijn op zoek geweest naar zwembandjes tja in Gambia heel moeilijk verkrijgbaar maar uiteindelijk toch gevonden in een 5 sterren hotel. Deze middag was onvergetelijk en op weg terug heb ik (ivonne) een traantje weg moeten pinken. Het idee deze kinderen die ons hart gestolen hadden niet meer te zien op korte termijn was toch wel heel moeilijk.

Alle kinderen zijn ons even lief maar de meest opvallende was kleine Ossman hij had direct al onze aandacht en omdat meerdere mensen die bij Theo en Miep komen deze kinderen gaan helpen hebben wij besloten om Ossman in de toekomst te steunen, schoolgeld etc.

December 2004, kleine Ossman gaat voor het eerst naar de Nursery school en toont ons trots zijn uniform. Het schoolgeld , een paar schoenen en 2 uniformen en wat klein schoolmateriaal wordt door ons betaald.

Het begin van een hopelijk een goede basis opleiding want een betere toekomst begint met school en die gunnen wij hem van harte.

                                                      Os in schooluniform

De andere 4 kinderen en het zusje van Sanna gaan inmiddels ook naar school mede dankzij andere sponsor ouders.

Wij blijven Ossman en de andere jongens volgen zeker nu Theo en Miep verhuist zijn, deze jongens mogen en gaan wij niet vergeten!

--------------------------------------------

Juni 2005, ook al zijn wij er maar 1 week deze week extra tijd vrijgemaakt voor de big 5. Zondag 12 juni halen we ze op om lekker naar het strand te gaan met elkaar. Niet iets allerdaags maar echt een uitje voor ze eens we g uit de dagelijkse sleur.. Lekker zwemmen, voetballen en een hapje en een drankje. Wat een feest voor hun maar ook voor ons. Wat ons direct opviel was dat we zelfs met kleine Ossman nu 5 een redelijk goed gesprek kunnen voeren. Nurseryschool werpt zijn vruchten af.

Tijdens deze trip merkt Fred bij Mike een zeer dikke knie op, omdat we het er echt niet goed uit vinden zien besluiten we de hulp van een dokter in te roepen. Achteraf een goede greep want er zat een vette ontsteking achter. Iedere dag 2 injecties en medicijnen hebben Mike zijn been gered. Bij geen hulp was de kans van een been amputatie groot geweest. Brrr daar hadden we niet aan moeten denken. Iedere dag naar de apotheek voor de injecties en voor nog minder dan Euro. 10,-- is zijn beentje gered!  Hoe bestaat het voor ons een zoŽn klein bedrag daar een 1/3 mnd salaris. Mike was flink ondanks de grote injectienaalden en omdat we best trots op hem waren heeft Fred hem na de laatste injectie een leren bal beloofd. Toen wij terug keerde naar Nederland zag het been van Mike er gelukkig al veel beter uit.

Deze week hebben we op de compound van Ossman, Mike, Buba en Modu en op de compound van Sanna en fam . heel veel kleding, speelgoed en schoenen achter gelaten, Tjonge het verbaasd ons toch telkens maar weer hoe arm deze mensen zijn. Toen we terug kwamen van ons laatste bezoek aan de apotheek hebben we op de terug weg ook maar 50 kg rijst meegenomen. Een goede maaltijd iedere dag is ook wat waard, Pa is er niet meer dus Ma staat er alleen voor. Tja dan is een beetje helpen o zo makkelijk. We moeten maar eens goed naar de toekomst kijken welke mogelijkheden er zijn voor iets structureels.

tot de volgende keer!