In de nieuwsbrief die Gabrielle( verpleegkundige die werkt in Gambia) regelmatig verstuurd staan soms de meest vreselijke dingen die ze mee maakt. In augustus 2009  werd onze aandacht gegrepen door het volgende verhaaltje: Gabrielle geeft een vrouw uit haar dorp een lift. Deze jonge vrouw had een jong kind bij zich,wat ze vanaf haar rug uit de draagdoek op haar schoot zwaaide. Toen zag Gabrielle dat het jochie klompvoetjes had. Aanvankelijk dacht ze dat dit de moeder was, maar later hoorde zij hun verhaal. Omar Jallow is 2 jaar oud en heeft zijn moeder twee maanden geleden verloren aan mogelijk “een acute buik” ze was twee dagen ziek geweest, braken met enorme buikpijn. Toen de familie besloot haar naar het ziekenhuis te brengen overleed ze onderweg. Hier weten de mensen vaak niet waaraan iemand overlijd. Aan de dokter vragen ze het ook niet. Voor ons lijkt dat zo gewoon, maar blijkbaar durven ze dat hier niet. Hier zeggen ze  “het was haar tijd”......  

Omar kan zonder hulp niet staan

Gelukkig wordt hij liefdevol door de zus van zijn moeder opgevangen. Zijn vader woont ergens verder weg in het binnenland....Kinderen die bij ons in Europa zo geboren worden, worden meteen behandeld en kunnen naderhand weer net als anderen lopen..... Helaas is de realiteit in Afrika anders. Wij als KHG willen naast Solomon en Nmufaleh  deze Omar Jallow opnemen in het operatiefonds.

Maw komt er veel geld binnen dan kan hij mogelijk in Senegal geopereerd worden.